سبد خرید خالي مي باشد

پاورپوینت های آموزشی و طرحهای توجیهی در همه زمینه ها و رشته ها

پرداخت و دانلود بلافاصله فایل ها

طرح توجیهی کشت یونجه و تولید علوفه به مساحت 100 هکتار


2,000 تومان4,000 تومان



  • توضیحات محصول

طرح توجیهی کشت یونجه و تولید علوفه به مساحت 100 هکتار

در این طرح توجیهی به بررسی مسائل زیر پرداخته شده است:

مقدمــه

توجیه اقتصادی طرح

سرمایه گذاری ثابت

زمیـن مورد نیاز و هزینه آن

ساختمانهای مورد نیاز و هزینه آن

ماشین‌آلات مورد نیاز و هزینه آن

تاسیسات مورد نیاز و هزینه آن

وسایل نقلیه مورد نیاز و هزینه آن

تاسیسات اداری مورد نیاز و هزینه آن

هزینه‌های قبل از بهره‌برداری

هزینه های جاری

مواد اولیه و نهاده های تولید هزینه آن

حقوق و دستمزد

هزینه نگهداری و تعمیرات

هزینه استهلاک

سوخت و انرژی مورد نیاز و هزینه آن

فروش

برآورد هزینه های عملیاتی و غیر عملیاتی
محاسبه دوره برگشت سرمایه

 محاسبه نقطه سر به سر ( در 100% تولید )

محاسبه کارمزد وام

جدول بازپرداخت اصل و کارمزد تسهیلات

 

مقدمه

با اجرای این طرح امکان تامین بخشی از علوفه مورد نیاز جهت تعلیف احشام فراهم آمده و زمینه افزایش تولید پروتئین دامی ایجاد می گردد که علاوه بر ایجاد اشتغال مولد و حصول درآمد مناسب برای زارعین، در استفاده بهینه از ظرفیت های پرورش دام کشور نیز موثر بوده و موجب کاهش وابستگی به خارج از کشور در زمینه پروتئین دامی می گردد.این گیاه در کلیه نقاط سردسیر و گرمسیر قابل کشت بوده ولیکن در نقاط گرمسیر دارای رشد سریعتر و تولید محصول بیشتر می باشد.در میان گیاهان علوفه ای ، یونجه بخاطر ارزش غذایی بالا و عملکرد خوب آن از اهمیت خاصی برخوردار است همچنین به علت وجود باکتریهای ریزوبیوم در ریشه های خود قادر به تثبیت ازت هوا بوده که این ازت برای کشت بعدی قابل استفاده می باشد. در صورت مراقبت از یونجه کشت شده ، می توان حداقل تا 3 سال محصول برداشت نمود. یونجه پس از طی نمودن عمر خود ، در حدود 5.6 الی 5.7 تن بقایای گیاهی و 195 کیلوگرم ازت در هر هکتار از خود بجای می گذارد که در افزایش حاصلخیزی خاک نقش بسزایی دارد. ترکیب متوسط یونجه خشک در صورتی که دارای 2.91 درصد ماده خشک باشد به شرح زیر می باشد : پروتئین قابل جذب 7.8 – 2.10درصد ، ارزش هضمی 50 درصد ، انرژی خالص برای گاوهای شیرده در هر کیلوگرم 14.1 مگاکالری. یونجه تر دارای 9.25 درصد ماده خشک و 1.4 درصد پروتئین قابل جذب بوده و ارزش هضمی آن 17 درصد می باشد. میزان انرژی خالص آن برای گاوهای شیری نیز 36 مگا کالری در کیلوگرم می باشد. یونجه بهترین رشد و نمو را در مناطقی خواهد داشت که هوای خشک آفتابی ، گرم و آب نسبتا زیادی در دسترس داشته باشد.این گیاه در خاکهای خنثی و یا کمی قلیایی واکنش خوبی نشان می دهد. در مزارع یونجه احتیاجی به استفاده از کودهای ازته نبوده ولیکن به مقدار کم (20 کیلوگرم در هکتار) در سال اول و آخر زراعت قابل توصیه است و این گیاه بیش از هر ماده غذایی دیگر به فسفر نیاز دارد که در حدود 250 – 350 کیلوگرم در هر هکتار می باشد آبیاری یونجه معمولا از طریق کرتی و یا نشتی صورت می گیرد. اگر کشت خطی و با بذرکار صورت گرفته باشد آبیاری به شکل نشتی صورت می گیرد. در آبیاری نشتی آب درون جویهای کم عمق جریان پیدا می کند که فاصله این جویها بین 50- 90 سانتیمتر است. فصل کاشت یونجه معمولا در بهار و پائیز می باشد.در مناطق سردسیری بهتر است از کشت پائیزه یونجه صرفنظر نمود. در زمینه مقدار بذر مصرفی در هرهکتار در صورتی که کشت با ردیف کار انجام شود بازای هر هکتار از 25 تا 30 کیلوگرم متغیر است و در کشت با دست این رقم تا 40 کیلوگرم در هکتار می رسد

ارقام یونجه

1 .ارقام مناسب برای کشت در مناطق گرمسیر:

• یونجه یزدی

• یونجه نیکشهری

• یونجه بمی

2 .ارقام مناسب برای کشت در مناطق سردسیر:

• یونجه همدانی

• یونجه کدی

• یونجه سیمرچنکایا

تولید اقتصادی یونجه در تناوب 3-4 سال بوده و نباید بیش از این زمین را اشغال نمود. برای یونجه تناوبهای زیر پیشنهاد می شود: 1 .تناوب 4 ساله : یونجه – یونجه – ذرت علوفه ای یا دانه ای 2 .تناوب 6 ساله : یونجه – یونجه – یونجه – یونجه – ذرت علوفه ای – گندم یا جو کاشت یونجه بصورت دستی یا ماشینی صورت می گیرد . در کاشت دستی که معمولا در زراعت های کوچک بکار می رود ، یونجه بصورت کرتی کاشته می شود و در زراعت های بزرگ معمولا یونجه با ماشینهای بذر پاش کاشته می شود. عملیات داشت شامل مبارزه با علفهای هرز، آبیاری، کولتیواتور زدن و مبارزه با آفات و بیماریها است. از آفات مهم یونجه می توان به سرخرطومی برگ و ریشه و انگل و از امراض مهم نیز به نماتد یونجه اشاره نمود. بهترین موقع برداشت وقتی است که بتوانیم حداکثر مقدار پروتئین در هکتار را داشته باشیم و این امر زمانی تحقق می یابد که 30 درصد مزرعه به گل نشسته باشد. در زراعت های کوچک برداشت یونجه معمولا از داس دسته بلندی بنام "داس شاه میله" استفاده می شود که مقرون به صرفه نیست ولی در زراعت های بزرگ و مکانیزه از دروگرهای بزرگی که بر روی تراکتور نصب می شوند استفاده می شود. این دروگرها بطور متوسط در هر روز (8 ساعت کار) سطحی معادل 5-6 هکتار را درو می کنند. در زمینه انبارداری یونجه ، یونجه های درو شده را نباید تا هنگامی که میزان رطوبت تا 50 درصد نرسیده انباشته نمود. کیفیت یونجه مرتبط با پربرگ بودن، رنگ ، ظرافت و نرمی ساقه و عاری بودن از مواد خارجی است.